Van parti de Lioun à la primo aubo
Li veiturin que règnon sus lou Rose.
Es uno raço d’ome caloussudo,
Galoio e bravo, li Coundriéulen. Sèmpre
Planta sus li radèu e li sapino,
L’uscle dóu jour e lou rebat de l’aigo
lé dauron lou carage coume un brounze
Lou pouèmo dou Rose (1897)
Arxiu de la categoria: Segle XIX
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
Cènt an li Catalan, cènt an li Prouvençau,
Se partejèron l’aigo e lou pan e la sau
I troubaire catalan (1861)
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
Iéu, d’uno chato enamourado
Aro qu’ai di la mau-parado,
Cantarai se Diéu vòu, un enfant de Cassis,
Un simple pescaire d’anchoio
Qu’emé soun gàubi e`mé sa voio
Dóu pur amour gagné li joio,
L’empèri, lou trelus. – Amo de moun païs,
Tu que dardaies, manifésto,
E dins sa lengo e dins sa gèsto;
Quand li baroun picard, alemand, bourguignoun,
Sarravon Toulouso e Bèu-caire,
Tu qu’empurères de tout cire
Contro li nègri cavaucaire
Lis come de Marsiho e li fièu d’Avignoun;
Calendau (1867)
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
D’escalabra sus lis auturo
Emé la faisso à la centuro
E de canta, lou péu au vènt,
Lou pitre nus, li bras mouvent,
Mi bèu leitour, açò’s coucagno,
Quand lou matin emé l’eigagno
Escarrabihon e fan gau.
Nerto. Nouvello prouvençalo (1884) fragment del pròleg
Normal
0
21
false
false
false
ES
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Tabla normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
…E souvenès-vous bèn que s’aquelo grando idèio, la federacioun latino, un jour se verifico, sara lou Felibrige que n’en sara lou nous.
Discours e Dicho
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
Normal
0
21
false
false
false
ES
X-NONE
X-NONE
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Tabla normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}
Lou Felibrige es la flourido dóu patrioutisme pur, e ‘s l’antipode d’aquelo escolo qu’en prechant foulamen la destrucioun dóu sèn naciounau, es l’encauso proumiero di malur de la Franço.
Armana Provençau 1875
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
… e s’enfin lou Miejour coumenço à murmura: Decentralisacioun! La Valènto Catalougno, davançant tóuti si sorre, crido: Federacioun!
Armana Provençau 1871 ( p. 13)
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
Mais ce qui fait la force de ce mouvement régionaliste, fédéraliste si l’on veut, qui de partout se manifeste, c’est qu’il n’a pas de chef, c’est qu’il est l’expression des libres volontés, c’est qu’il vient en sa saison, comme les plantes de la terre et les effluves du soleil!
L’Echo de Paris (17 juny 1895)
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
… M’ausirés touto ma vido renega la centralisacioun, aquelo idroupisìo qu’amoulouno dins Paris lou sang de la nacioun, en egoutant e dessecant lis àutri mèmbre.
Armana Provençau (1862, p.40)
100 anys del llegat d’un bé immaterial: la renaixença d’una llengua
Cante uno chato de Prouvènço.
Dins lis amour de sa jouvènço,
A través de la Crau, vers la mar, dins li bla,
Umble escoulan dóu grand Oumèro,
Iéu la vole segui. Coume èro
Rèn qu’uno chato de la terro,
En foro de la Crau se n’es gaire parla.
Emai soun front noun lusiguèsse
Que de jouinesso, emai n’aguèsse
Ni diadèmo d’or ni mantèu de Damas,
Vole qu’en glori fugue aussado
Coume uno rèino, e caressado
Pèr nosto lengo mespresado,
Car cantan que pèr vautre, o pastre e gènt di mas!
Frederic Mistral, Mireia. Fragment del Cant primer (1859)
